Przywództwo idealne
23 lutego 2008 napisał admin
Amerykańscy badacze odkryli zaskakującą zależność. To nie wysoki poziom IQ, ilość skończonych fakultetów, mocny charakter i umiejętności techniczne decydują w największym stopniu o idealnym przywództwie. Determinującą cechą każdego lidera jest za to inteligencja emocjonalna.
A jest nią zdolność do rozpoznawania swoich uczuć i emocji, oraz do odczytywania stanu emocjonalnego innych osób. Z inteligencją emocjonalną łączy się bardzo mocno zdolność do motywacji i kierowania uczuciami osób znajdujących się w naszym środowisku. Na ten rodzaj inteligencji składają się takie elementy psychologicznego rozwoju jak: samoświadomość, samoregulacja, czy w końcu samokontrola. Każdy z tych współczynników wpływa na postawę idealnego lidera.
Samoświadomość to nic innego jak pełna świadomość swoich czynów oraz predyspozycji. Kryje się w niej pewność siebie, zdolność podejmowania odpowiednich decyzji. Dzięki niej lider jest w stanie sam ocenić siebie przez pryzmat swoich umiejętności i zdolności.
Kolejną składową inteligencji emocjonalnej jest empatia. Ma ją każdy dobry przywódca. Potrafi wtedy oszacować, jakie są potrzeby innych, umie słuchać i rozumie swoich współpracowników. Empatia jest podstawą dobrej komunikacji. Wywołuje u lidera silne poczucie jedności, otwiera oczy na problemy innych, a także świetnie pozwala przewidzieć, jakie są poglądy i opinie innych.
Dzięki samoregulacji prawdziwy przywódca potrafi panować nad swoimi emocjami, a samokontrola wzmacnia w nim najważniejsze wartości, które budują podstawy dobrej współpracy. To przede wszystkim dostosowanie się do wszelkich nowości, oraz elastyczne rozwiązywanie problemów. Wydaje się, że najważniejszym współczynnikiem inteligencji emocjonalnej jest motywacja. Zarówno ze strony przywódcy, jak i innych pracowników- to mechanizm napędzający środowisko pracy. Sprawia, że odnosimy sukces i panujemy nad swoim torem kariery zawodowej. Motywacja, w połączeniu z pozytywnym myśleniem, otwiera drogę do nowych możliwości, a także pozwala realizować swoje zawodowe cele. Ta cech jest również silnym spoiwem grupy i sprzyja optymistycznej atmosferze w firmie. Nowe pomysły i chęć podejmowania nowych wywań to chyba najlepsza droga do sukcesu.
Jak widać, ze stanowiskiem lidera łączy się bardzo silnie psychologia. Możemy mówić o psychologicznym aspekcie rządzenia w środowisku pracy. Dlaczego? Ponieważ człowiek, który sprawuje kontrolę nad pracownikami, musi posiadać umiejętności społeczne. To znaczy, że swoim zachowaniem powinien wpływać na decyzje zapadające w firmie i powinien umiejętnie kierować swoimi podwładnymi. Lider musi pokazać, że jest w stanie łagodzić konflikty i motywować do działania. Ponadto to od niego zależy, czy kierowany zespół będzie umiał pracować w grupie, współdziałać i żyć w harmonii oraz porozumieniu. Nie jest to łatwe. Dlatego umiejętności społeczne powinny stanowić trzon charakteru każdego wzorowego przewodnika grupy.
Można pokusić się o stwierdzenie, że inteligencja emocjonalna to pełen pakiet kompetencji, zbiór wielu czynników, które są niezbędne by stać się świetnym przywódcą. To od niej zależy kto odniesie sukces i jak będzie wyglądał nasz prestiż zawodowy, czy funkcje pełnione w grupach społecznych. Inteligencja emocjonalna jest więc wewnętrznym narzędziem lidera, którym posługuje się by utrzymać harmonijne stosunki w firmie i dzięki któremu potrafi on wywierać wpływ na innych.
Sylwetka prawdziwego lidera
Lider to osoba, która zajmuje wysokie stanowisko w różnych instytucjach, firmach i przedsiębiorstwach. W związku z wykonywaną funkcją posiada autorytet i prestiż. Jest osobą o specjalnych predyspozycjach, potrafi zapanować nad grupą i niewątpliwie umie radzić sobie w trudnych sytuacjach. Lider pełni liczne społeczne funkcje i ma wpływ na swoje środowisko. Droga do utrzymania prestiżu i do dobrego współżycia liderem z jego pracownikami jest bardzo trudna. Nie każdy nadaje się na przywódcę. R. K Merton dokonał podziału na różne typy liderów. Wziął pod uwagę jeden czynnik, który ich od siebie odróżnia- wpływ społeczny. Pierwszą grupę stanowią ludzie, którzy wywierają wpływ na swoich podwładnych w chwili obecnej. Lider może być też potencjalnie wpływowy, jego wpływ na dane środowisko może zanikać ( po osiągnięciu szczytu spada w dół po drabinie społecznej), mogą być także przywódcy o ukrytej umiejętności wywierania wpływu. Robią to nieświadomie lub posiadają predyspozycje, które nigdy nie zostały odkryte. Bez względu na powyższy podział, jedno jest pewne. Lider powinien patrzeć w przyszłość i nie bać się ryzyka. Profesjonalność przywództwa wypływa z kreatywności i odwagi w podejmowaniu ryzykownych decyzji zawodowych. Jeśli do tego dołączyć wysoki iloraz inteligencji emocjonalnej, to bez obaw można stworzyć wzór człowieka, który umiejętnie zarządzałby swoimi współpracownikami. Choć tak naprawdę każdy z nas ma swój własny, wymarzony obraz idealnego szefa.